Magische eigenschappen toegekend aan dieren

Bubo scandiacus

Als er een diersoort is die wordt vereenzelvigd met de Potter reeks, dan is dat zonder twijfel de sneeuwuil (Bubo scandiacus), ook wel de toendra uil genoemd.

Het bijzondere aan dit dier, buiten zijn vermogen om winters van meer dan -50 graden Celsius goed door te komen, is de mogelijkheid om volledig geluidloos te vliegen, dankzij speciale veren die zijn slagpennen bedekken. Om in hartje winter met meerdere meters sneeuw zijn prooi toch te vinden, is zijn gehoor zo goed dat een muis onder een meter sneeuw door de uil gehoord wordt en dat zonder bijzondere spreuk.

Rattus rattus

Dieren waar je bij heksen, tovenaars en magiërs aan denkt is toch zeker ook de rat, die door vele leerlingen op “Hogwarts” werd gehouden. De rat (Rattus rattus) heeft een slechte reputatie in de geschiedenis van de mensheid.

De rat was en is op verschillende plaatsen nog steeds de verspreider van ziekten en heeft in Europa builenpest en Spaanse griep helpen verspreiden, iets waar miljoenen mensen aan zijn overleden. Ook vormen ratten vaak plagen van Bijbelse proporties.

Ratten worden in India als zeer heilige dieren gezien en mensen die zijn overleden komen in de vorm van de rat terug op aarde, er is zelfs een speciale rattentempel waar ze worden vereerd.

Phyllobates terribilis

De amfibieën als reuzenpadden en kikkers komen ook veel aan bod en dit is ook wel terecht. In de hekserij en veel spreuken zit toch wel een vleugje reuzenpad of een randje kikkerbil. De kikkers en padden worden in veel culturen vereerd als de brengers van regen en symbolen van vruchtbaarheid en vruchtbaar zijn ze zeker. De reuzenpad kan tot wel 50.000 eieren per keer leggen. Tevens behoren ze tot een van de meest giftige dieren op aarde. De Phyllobates terribilis is het giftigste landdier op aarde en kan met een speldenpuntje gif al meerdere mensen doden. Dat is toch een cocktail die de beste tovenaars niet in elkaar kunnen breien!

De grote netpython

En dan is er nog de metgezel van “Voldemort” de grote netpython (Python reticulates), waarmee hij communiceert in “sisseltong”de taal van de slangen. Nu zijn er moeilijkheden om met slangen te praten, gezien het feit dat ze doof zijn. Ze kunnen wel heel goed trillingen aanvoelen, soms over meer dan 10 meter door de grond! Ook ruiken pythons zeer goed, beter dan de meeste honden. Ook hebben ze in de bovenkaak speciale groeven waar ze warmte mee kunnen zien. Deze groeven zijn 10x gevoeliger dan onze eigen infrarood camera’s.

Als je daarbij de verering van de soort meeneemt in veel culturen, als symbool voor wedergeboorte, vruchtbaarheid en kracht en neem daarbij het feit dat de netpython de grootste slang ter wereld is met een lengte van soms wel tegen de 10 mtr, mag je hem met zekerheid een magisch wezen noemen!

Geschreven door Stichting Herpetofauna