Dier van de maand: De Orang Oetan

Is de laatste eeuw voor Indonesische Mensaap ingegaan? Orang oetans zwaar bedreigd in een land in brand.

Door de politieke problemen, gewijzigde politieke en maatschappelijke verhoudingen is Indonesië totaal verstoord. Legale maar vooral illegale houtkap in aan de orde van de dag vaak gecombineerd met platbranden van bossen voor landbouw. Dit bedreigt het leefgebied, tropisch regenwoud op Sumatra en Kalimantan, het vroegere Borneo, van deze vriendelijk ogende mensaap. Daarnaast worden kleine orangs gevangen voor de dierensmokkel, met name naar Taiwan. Maar de enige manier om deze peuters te bemachtigen is het afschieten van hun moeder. Gevolgd door ondervoeding en ziekten van mensen leiden deze kleintjes een zieltogend bestaan en vele sterven binnen enkele jaren. Zo wordt de markt voor nieuwe orang-weesjes in stand gehouden.

Door de inzet van verschillende biologen en onderzoekers worden opvangcentra opgezet voor in beslag genomen jonge orangs. Dit is hard nodig want het aantal vrijlevende orangs wordt geschat op 20.000 dieren.

Een van deze opvangcerta ligt in Wanariset in Oost-Kalimanta en is opgericht door de Nederlander Willy Smith. Doel is om in besalg genomen orangs, maar ook exemplaren die rond de dorpen zwerven, op te vangen en medisch te begeleiden. Daarnaast wordt veel aan gedragstraining gedaan om de apen voor te bereiden op terugkeer naa de jungle. Ze moeten leren hoe sterk een tak is om aan te hangen, hoe je je dagelijks voedsel verzameld en slaapnesten maken in de bomen. Veel vrijwilligers zijn daar mee uren mee bezig. In dit opvangcentrum verblijven 200 jonge orangs, een gigantisch aantal. Orangs zijn niet zo productief, krijgen een keer in de 6-8 jaar een jong, dus maar enkele jongen op een heel orang-leven.

Het terugplaatsen van deze orangs is geen eenvoudige klus. Langzaam maar zeker worden ze zelfstandig gemaakt in een groot bos waar nog enige controle moglijk is. Als ze het niet reden is bijvoeren en eventueel weer rerugplaatsen in het opvangcemntrum mogelijk. Maar ook veel van deze bossen worden weer bedreigd door stropers en illigale houtkap. Dit werkt zeer ontmoedigend op alle werkers die zich enorm inzetten voor het voortbestaan van een mensaap die zeer dicht staat bij onze eigen geschiedenis. Daarom wordt deze verwant door de lokele bevolking orang oetang genoemd wat betekend ¨mens van het woud¨.

Peter Klaver

Copyright © DierenNieuws