Het is een opkomende rage: de suikereekhoorn (Petaurus breviceps), ook wel bekend onder de Engelse benaming sugarglider. Die naam is tevens geschikter omdat het diertje misschien wel wat weg heeft van een eekhoorn, maar er echt geen familie van is. De sugarglider is namelijk een buideldier. Oorspronkelijk komt het diertje voor in de bossen van Australië en Nieuw-Guinea. Daar leeft het in familiegroepen van 12 of meer dieren.

Het zijn kleine diertjes (25 tot 40 cm) en ze wegen 100 tot 160 gram. Ze hebben aan elke poot vijf tenen met nagels en één duim zonder nagel.
Sugargliders hebben een huidplooi tussen de voor en achterpoot waardoor ze wel 60 meter kunnen zweven. Om dit te doen strekt de sugarglider zich uit waardoor de huid wordt uitgevouwen.

Mannetjes verschillen in uiterlijk van vrouwtjes door een kale plek op hun voorhoofd (de geurklier) en ballen die op de buik hangen. Vrouwtjes hebben een buidel, die te herkennen is aan een dwars streepje over de buik. In gevangenschap kunnen de dieren zich het hele jaar door voortplanten.

Een vrouwtje kan tot 3 jongen tegelijk krijgen die na ongeveer 15 dagen geboren worden. Ze kruipen dan voor 60 tot 70 dagen de buidel van hun moeder in.
Met 7 tot 10 maanden zijn de jongen geslachtsrijp.

In gevangenschap ligt de levensverwachting van sugargliders rond de 12 jaar. In het wild is dit 9 jaar.

Of beter gezegd, waarom niet? Er zijn namelijk veel landen waar het verboden is dit dier als huisdier te houden, waaronder België en delen van Australië en Amerika.
In Nederland is het diertje niet opgenomen in de positieflijsten van de Raad voor Dieraangelegenheid (deze adviseert de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit). Dat betekent dat het dier volgens de Raad niet geschikt is als huisdier. Op moment van schrijven is deze positieflijst nog niet opgenomen in de GWWD (Gezondheids- en welzijnswet voor dieren), maar dit gaat in de komende jaren wel gebeuren. Dat zou betekenen dat het houden van sugargliders aan banden wordt gelegd volgens een 'nee, tenzij' regeling. Je mag de dieren dan niet houden tenzij je kunt aantonen dat het welzijn van de dieren gewaarborgd is.

Dit alles heeft een goede reden. Deze diertjes zijn namelijk lastig om te onderhouden.
Sugargliders zijn nachtdieren, die zich niet overdag, of in de schemering laten zien. Ze hebben zeer gevoelige ogen, het licht van een zaklantaarn is voor hen al haast te fel. Veel zul je je huisdier dus niet zien. Verder kunnen ze, ondanks hun geringe afmeting, ontzettend veel kabaal maken en aangezien het nachtdieren zijn gebeurt dat vooral als jij probeert te slapen. Daarnaast communiceert de sugarglider via geur en bakent hij zijn nesthol en territorium af met urine. Het verblijf zal dus behoorlijk stinken. Tot slot is de levensverwachting van een dier in gevangenschap rond de 12 jaar. Je gaat dus een lange relatie aan!

In de natuur leven sugargliders op een territorium van ongeveer een halve hectare. Het verblijf moet dan ook een behoorlijke afmeting hebben want deze diertjes hebben een grote bewegingsvrijheid nodig en moeten kunnen springen. Verder kunnen de dieren niet tegen kou. Een buitenverblijf is daarom geen optie.

De Belangenvereniging Sugargliders Nederland geeft als minimumafmeting voor een volière 60x60x175 cm. De dieren moeten ook regelmatig losgelaten worden in huis om voldoende beweging te krijgen. Hierbij kan je erop rekenen dat ze plassen op jou en je meubilair.

Echter, in België, waar de diertjes alleen in dierentuinen gehouden mogen worden zijn de minimumeisen een verblijf van 6 meter lang, 2 meter breed en 2,5 meter hoog. Ook is het verplicht om de dieren in ten minste een paartje te houden.

Het is onnatuurlijk en eigenlijk mishandeling om één sugarglider te houden, ongeacht hoeveel aandacht je aan het diertje besteedt. Een mens kan nooit de plaats van een soortgenootje innemen. Sugargliders die alleen worden gehuisvest raken depressief, teruggetrokken en worden zelfs agressief. Veel weigeren te eten en kunnen uiteindelijk doodgaan van eenzaamheid. Huisvest ze daarom altijd in een paartje of een groep. Als je geen jongen wilt kun je dieren van dezelfde sekse bij elkaar houden. Mannetjes uit hetzelfde nest kunnen prima met elkaar overweg net zoals mannetjes die op jonge leeftijd geïntroduceerd zijn. Vrouwtjes kunnen over het algemeen met alle andere vrouwtjes overweg.

In het verblijf van de sugargliders moet een slaapplaats gecreëerd worden, bijvoorbeeld een nestkastje voor vogels. Verder kun je verveling voorkomen door speeltjes in het verblijf te plaatsen. De meeste vogelspeeltjes zijn hier geschikt voor. Pootjes of staart moeten niet vast kunnen komen te zitten in het speelgoed. Het verblijf kun je aankleden met takken (die goed schoongemaakt zijn!) en touwen. Niet teveel, want dan kunnen de sugargliders niet meer springen. Aan de takken kunnen de dieren hun nagels scherpen.
Gebruik takken van de beuk, berk, eik, hazelaar of wilg (afgebroken takken rapen). Let op: wilgenkatjes zijn wel giftig. Kunstplanten kunnen ook geplaatst worden, maar worden uiteindelijk kapot geknaagt. Kamerplanten en klimop mogen in geen geval in het verblijf worden geplaatst omdat ze giftig zijn.

Je kunt daarnaast een loopwiel plaatsen voor de beweging van je sugargliders. Om verwondingen te voorkomen wordt op verschillende sites een dicht loopwiel zoals het 'Wodent Wheel' aangeraden. Sommige mensen vinden echter dat een loopwiel stereotype gedrag veroorzaakt.

Sugargliders zijn omnivoren. Ze hebben dus dierlijke en plantaardige voeding nodig. Het is vrijwel onmogelijk om het natuurlijke dieet van de dieren in gevangenschap te geven. Van nature voeden de dieren zich namelijk voornamelijk met boomsappen van de eucalyptus en acacia.

Een standaard voeding voor sugargliders bestaat niet. Er is wel een speciaal Amerikaans papje dat BML heet. Dit papje bevat bijna alle voedingsstoffen die sugargliders nodig hebben. Het papje moet dagelijks aangevuld worden met fruit en groente en dierlijke voeding zoals sprinkhanen, meelwormen en krekels.
Natuurlijk hebben de dieren ook water nodig. Het regelmatig vervangen van water kan veel ziektes voorkomen.

Verdiep je goed in wat een sugarglider wel of niet mag hebben voordat je er eventueel een aanschaft. Pitjes van een aardbei bijvoorbeeld kunnen dodelijk zijn voor de diertjes! Op Internet zijn verschillende diëten te vinden. Onder andere op de website van Belangenvereniging Sugargliders Nederland.

Hoewel ze eruit zien als levende knuffels, zijn sugargliders geen knuffeldieren maar exotische wilde dieren. Ze zijn hierdoor absoluut niet geschikt voor kleine kinderen en het vergt veel geduld om de dieren tam te maken.

Je moet als baasje van schoonmaken houden want het grote verblijf moet regelmatig schoon gemaakt worden. Daarnaast hebben de dieren elke dag aandacht nodig die je ze pas na een uur of 22.00 kunt geven, omdat het nachtdieren zijn. Veel aandacht zorgt ervoor dat de diertjes tam worden en blijven.

Net als ieder dier kan een sugarglider ziek worden. Veel ziektes kunnen voorkomen worden door een goed dieet. Zorg dus dat je weet wat goede voeding is!

Veel voorkomende ziektes bij sugargliders zijn:

• Heupafwijking - vergelijkbaar met HD bij honden. Wordt veroorzaakt door calcium tekort.

• Rachitis - tast vooral de motorische functies aan, kan leiden tot de dood. Gaat gepaard met hevige botontkalking.

• Zelfverminking - de oorzaak is niet duidelijk, maar sommige sugargliders verminken zichzelf. Mogelijke oorzaken zijn stress, infectie van de urinewegen, parasieten of schimmelinfectie. Ook hier kan het dier aan sterven.

• Buidel uitpuiling - het kan voorkomen dat de buidelrand ontstoken raakt. Deze ontsteking trekt meestal vanzelf weer weg en moet vooral met rust gelaten worden.

Er zijn maar weinig dierenartsen die weten hoe ze een sugarglider moeten behandelen.

Er is weinig kans dat je sugargliders aanschaft als impuls aankoop. De diertjes worden namelijk aangeboden vanaf € 75,- en de prijs kan voor sommige soorten oplopen tot over de duizend euro. Aangezien je er minimaal twee aan moet schaffen loopt het al in de papieren.

Ook het verblijf is prijzig. Grotere volières kun je tweedehands aanschaffen vanaf € 100,- Nieuw kosten deze vaak meer dan € 200,- Als je handig bent kun je overwegen zelf een kooi te maken. Je moet dan eerst uitzoeken welke materialen je wel en niet kunt gebruiken.

Als je een mooi verblijf hebt, moet dit ook nog ingericht worden. Slaapplaats, goed schoongemaakte takken en speelgoed. De takken hoef je natuurlijk niet te kopen (afgebroken takken oprapen), maar voor een slaapplaats en speelgoed ben je ongeveer € 30,- tot € 80,- euro kwijt. Ook speelgoed kun je zelf maken, dan ben je wat goedkoper uit. Bedenk dat speelgoed niet het eeuwige leven heeft. Je zult het van tijd tot tijd moeten vervangen.

Heb je de huisvesting compleet voor je sugarglider? Dan komen de kosten voor voer en dierenarts daar nog bovenop. Die zijn afhankelijk van hoeveel sugargliders je hebt. Een dierenartsbezoek kan snel oplopen tot boven de €
100,-

Sugargliders ...

• Zijn geen knuffeldieren!
• Zijn absoluut niet geschikt voor kleinere kinderen
• Zijn nachtdieren, je zult ze dus weinig zien
• Maken veel lawaai, vooral 's nachts
• Communiceren met geur, de kooi en omgeving kunnen behoorlijk stinken
• Worden gemiddeld 12 jaar, je gaat dus een lange relatie aan.
• Hebben een ruim verblijf nodig dat niet in de kou mag staan
• Hebben speciaal voer nodig dat niet in de winkels te koop is. Je moet het zelf maken
• Zijn sociale dieren en moeten ten minste in een paartje worden gehouden
• Zijn duur in aanschaf en onderhoud
• Hebben elke dag minstens een uur aandacht nodig om tam te blijven
• Kunnen bij veel dierenartsen niet terecht

Schrikt dit je niet af en wil je nog steeds een sugarglider? Zorg dan dat je zoveel mogelijk over deze diertjes te weten komt voor je een paartje of groep aanschaft!

We vermelden hieronder een aantal websites die je op weg helpen:

• Belangenvereniging Sugargliders Nederland

• Sugar-gliders.start.be

• Stichting AAP

• Wikipedia

• InfoNu

• Sugarglider.com (Engels)

• Gliderpedia (Engels)