< Home  | P  | X  
Hondenbezoek in verpleeghuis

Dankzij Conny's honden even uit het isolement

Stel je voor: je bent dement en moet noodgedwongen naar een verpleegtehuis. Door de dementie is het steeds moeilijker om contact te maken met andere mensen en daardoor leef je steeds meer in je eigen wereldje. Gelukkig komt er op donderdagochtend iemand langs om dit isolement te doorbreken. Een hond welteverstaan. Soms een donkerbruine, dan weer een iets lichtere. Het zijn de honden van Conny Giesen uit Huissen. Wekelijks gaat deze vrijwilligster met één van haar drie honden naar een afdeling voor dementerenden van verpleeghuis Kalorama in Beek-Ubbergen, bij Nijmegen.
Een hondenliefhebster die hart heeft voor zowel dier als mens ...

Wanneer is de liefde voor honden ontstaan en hoe kom je aan deze drie viervoeters?

¨Ik heb van jongs af aan honden gehad. Vanaf 1996 ben ik gaan werken met hulphonden. We kregen toen via SAM, dat nu Stichting Hulphond Nederland heet, onze eerste Golden Retriever, Rana. Zij kreeg pups bij ons en die werden dan geadopteerd door mensen die de dieren opleidden tot hulphond. Twee jaar later vroeg SAM of we misschien eens een ander ras wilden uittesten als hulphond. Golden Retrievers en Labradors kregen namelijk te maken met doorfokproblemen. Het werd uiteindelijk een Cesky Fousek, Cisty genaamd. Zij is zelfs nog leergieriger dan een Golden Retriever. Onze Golden Retriever Rana kreeg op een gegeven moment een nestje waar een pup bij zat die een gesloten oortje had. Dit hondje was hierdoor aan één kant doof. We besloten haar zelf te houden en noemden haar Kia. Uit datzelfde nest kwam Chica. Omdat zij na uitplaatsing wat problemen had bij een adoptiegezin, is Chica later weer bij ons teruggekomen. Helaas is haar zusje Kia dit voorjaar overleden aan een leveraandoening¨.

Met je hond een verpleeghuis bezoeken is vrij bijzonder. Hoe kwam je op dit idee?

¨Golden Retriever Chica is een knuffelhond bij uitstek. Ze komt 's avonds altijd bij mij zitten en is ontzettend sociaal naar mensen toe. In 2002 kwam ik per toeval een folder tegen over bezoekhonden in verpleeghuizen. Chica leek mij hier erg geschikt voor. Ik heb een 4-daagse cursus gevolgd en heb een test met de hond afgelegd. Later heb ik ook nog een test gedaan met mijn andere drie honden. Alle vier slaagden ze. Niet veel later kwam ik in contact met verpleeghuis Kalorama in Beek-Ubbergen. Ze wilden het hondenbezoek als nieuwe activiteit voor dementerenden gaan uitproberen. Dit was een groot succes en sindsdien kom ik daar iedere donderdagochtend met één van mijn honden¨.

Is dat eigenlijk wel hygiënisch, honden in een verpleeghuis?

¨Het is inderdaad heel belangrijk dat de honden schoon zijn. Bij mensen die bedlegerig zijn, laten we de hond op het bed liggen. We leggen hier een laken en een grote badhanddoek overheen, zodat de haren hier op vallen. Ik maak de honden van te voren altijd grondig schoon, want ik wil zeker weten dat ze geen zand mee naar binnen nemen¨.

Je vertelde dat je een cursus volgde voor bezoekhonden. Wat leerde je daar zoal?

¨Naast een gedeelte basisgehoorzaamheid, leer je het gedrag van je hond te herkennen. De cursus volg je opvallend genoeg zonder hond. Tijdens de eindtest wordt er gekeken of je samen met je hond één team bent. De hond moet bijvoorbeeld netjes aan een slappe lijn kunnen lopen. Ook wordt een praktijksituatie nagebootst met een acteur. De omgang met de bewoners van het verpleeghuis moet je niet onderschatten. Deze mensen hebben allemaal hun eigen psychische en lichamelijke problemen. Je moet dus weten hoe je ze het beste kunt benaderen. Emotioneel is dat soms behoorlijk zwaar. Daarom is er tijdens mijn bezoeken altijd een activiteitenbegeleidster aanwezig. Met haar kan ik napraten over moeilijke situaties¨.

Schuilt er in ieder hondenras een potentiële bezoekhond?

¨Het is heel belangrijk dat de hond gericht is op mensen en dit werk leuk vindt om te doen. Anders moet je er als eigenaar niet aan beginnen. Het formaat van de hond maakt niets uit. Op een andere afdeling komt een vrijwilligster met een Duitse Dog. Voor mensen in een rolstoel is deze hond zelfs gemakkelijker te aaien dan een middelgrote hond. Honden die vroeger pakwerk gedaan hebben, zijn minder geschikt voor het afleggen van bezoeken. Deze zijn immers getraind om te bijten. Je moet er niet aan denken wat er zou gebeuren als een cliënt een onverwachte beweging maakt. Ook moet een hond minimaal een jaar oud zijn om dit werk te kunnen doen. Ik vraag best veel van mijn honden. Ze moeten in een ongewone omgeving met vreemde mensen omgaan. Na afloop zijn ze altijd bekaf¨.

Zouden ze dan niet liever op donderdagochtend door het bos rennen?

¨Ze gaan met alle plezier naar het verpleeghuis. Ze worden er geknuffeld en krijgen aandacht tot en met. Bovendien krijgen ze bij iedere bewoner die we bezoeken een flinke portie hondenkoekjes. Gemiddeld ga ik per keer langs vijf cliënten, dus valt er heel wat voor ze te snoepen. Als ik de parkeerplaats op rijd, weten ze de ingang van het verpleeghuis al te vinden. Binnen leiden ze mij naar de juiste afdeling. Alsof ze zeggen willen: daar gebeurt het! Vanwege hun enthousiasme houd ik ze bij binnenkomst in de kamers van de bewoners altijd aan de lijn. Ik laat ze alleen los als het geen gevaar voor de mensen oplevert¨.

Blijft het tijdens de bezoeken alleen bij het aaien van de honden?

¨Dat hangt van de mogelijkheden van de cliënt af. Veel mensen vinden het prettig om de hond te borstelen of iets lekkers te geven. Ik neem altijd een doos hondenkoekjes mee. Soms gaan we een stukje wandelen met de hond. Bovendien kunnen de honden als echte artiesten ook nog een aantal kunsten vertonen. Iedere hond heeft zijn eigen repertoire. Ze kunnen bijvoorbeeld blaffen of pootjes geven op commando. Het waardevolle aan de bezoeken die ik afleg met mijn honden, is het contact dat je kunt maken met de mensen. Sommigen hebben vroeger zelf een hond gehad. Dat is dan weer een mooi onderwerp voor een gesprekje. Vaak zijn dit de enige momenten waarop de dementerenden nog praten. Gemiddeld duurt een bezoek bij iedere bewoner ongeveer een kwartier. Als de hond of de cliënt er eerder genoeg van heeft, stop ik uiteraard¨.

Vorig jaar werd je bij de NCRV uitgeroepen tot 'Vrijwilliger van Gelderland'. Er volgde zelfs een nominatie voor de landelijke finale, waar je uiteindelijk als derde eindigde. Is dat een extra stimulans om met dit werk door te gaan?

¨Die nominatie was een complete verrassing en zal mij nog lang bij blijven. Ik ging zoals iedere donderdagochtend met een hond naar Beek-Ubbergen. Stond er ineens iemand met een microfoon voor mijn neus! Ik vond het een enorme eer. Maar de grootste stimulans is de dankbaarheid van de cliënten. De manier waarop dementerenden opleven en zich ontspannen in het bijzijn van de hond, is fantastisch. Dat is waar ik het voor doe. Als ik zelf in een verpleeghuis zou zitten, zou ik het immers ook fijn vinden om zo nu en dan een hond te zien!¨

Suzanne de Lijser

Meer info over hulphonden en hondenbezoeken in de zorg is te vinden op de onderstaande links:

Boeken over honden

Mijn hond als kameraad - Martin Gaus

De opvoedingsmethode van Martin Gaus was jarenlang gebaseerd op een balans tussen straf en beloning, een individuele begeleiding aangepast aan het karakter en de gevoeligheid van de hond.

Prijs: € 29,95


Begrijp ik mijn hond - S. Gaus & Nicky Gootjes

Heeft u altijd al willen weten waarom een hond zijn haren overeind zet? Of waaraan u precies een dominante hond herkent? Bent u benieuwd welke signalen duiden op stress bij uw hond?

Prijs: € 17,90


DN redactie
DN 04/06/2008




Copyright DierenNieuws ©