< Home  | P  | X  
Erop uit met de kinderen: Kijken naar poep!

Kruipend tussen het struikgewas, doodstil op een hoge tak of stijve spieren van een eenzame nacht op de loer? Niets van dat alles, ik sjok braaf achter de experts aan die allerlei diersporen vinden.

Afdrukken van hermelijnpootjes verlaten in het zand, de restanten van het diner van een vos en misschien zelfs zijn verblijfplaats.

De natuurgids van IVN laat heel stoer grote rode mieren over haar hand lopen, met een loepje vergroten we ze tot monsters.

En ik, ik kijk naar poep. Konijnenkeutels, vossendrollen en naar de groene hertendropjes.

Vol bewondering kijk ik naar een witte streep op het groene mos. Vroeger was ik er op gestapt, nu weet ik dat er een roofvogel is geweest. Een dag in de natuur zal nooit meer het zelfde zijn.

Een week later ga ik met mijn kinderen opstap. Ik wijs ze achteloos op een veegboompje: een jong boompje waar een ree het bast heeft afgeslagen met zijn gewei. De kinderen zijn stil. We zoeken braakballen van uilen en bewonderen de gallen van galwespen. Zo maak je van een ¨saaie¨ boswandeling een avonturentocht.
Voor grotere kinderen is een speurtocht een uitdaging en uitzoeken wie er verantwoordelijk is voor een moordpartij van een duif is ook interessant. Bij een roofvogel vind je complete veren, een vos bijt, dus de veren missen de punt. Geen dieren te zien of horen? Ga dan met de kinderen op zoek naar sporen.

Jolanda Pikkaart
www.natuurkind.nl

Zelf diersporen zoeken?:

JP
DN 11/04/2008




Copyright DierenNieuws ©