Mannetje Bromsnor ontmand...
LOCALE VERDOVING GEEN ALTERNATIEF
¨Biggencastratie in de varkenshouderij moet helemaal afgeschaft
worden¨, zeg ik altijd in mijn workshops.
¨Locale verdoving is geen alternatief. Integendeel¨ (daarover later meer).
GEBOORTEBEPERKING
¨Hoe zit het dan met je eigen varkens?¨ wordt er dan wel eens gevraagd. Een
terechte vraag.
Alle beren (mannetjesvarkens) op Het Beloofde Varkensland zijn inderdaad
gecastreerd.
Behalve Opaatje (maar daarover ook later meer).
Mijn mannetjes zijn allemaal gecastreerd vanwege geboortebeperking. Net zoals
ik al mijn katers heb laten castreren, zijn mijn beren dat ook. Ook al omdat de
dieren hier uiteindelijk van ouderdom zullen omvallen.
EENZAME FOKBEREN
Een volwassen ongecastreerde beer kan hier niet vrij en los leven.
Die moet je opsluiten (vanwege geboortebeperking), maar ze worden op volwassen
leeftijd ook te gevaarlijk. Eenzame opsluiting is verschrikkelijk voor varkens.
Ook fokberen bij hobbyfokkers slijten hun leven in eenzaamheid. Ze worden van
stal gehaald om te dekken en daarna gaan ze weer terug de gevangenis in.
Arme beren.
VOLLEDIGE NARCOSE
Dus zijn alle beren op Het Beloofde Varkensland gecastreerd.
Onder volledige narcose omdat een castratie per definitie een operatie is.
MANNETJE BROMSNOR
Toen Mannetje Bromsnor gezellig op mijn arm kwam zitten als ik een boek zat
lezen en mij even later achterliet met allemaal kleine bolletjes op mijn mouw,
begreep ik dat het tijd werd om in te grijpen.
Mannetje Bromsnor is een hangbuikzwijntje en die hangbuikbeertjes zijn er heel snel bij.
Hij was nog geen 10 weken oud toen hij keer op keer een zaadlozing op mijn arm organiseerde.
Met verbazing heb ik naar de schoonheid van dat varkenssperma gekeken.
Losse bolletjes, her en der verspreid, zoals de pailletten op een trouwjurk.
ETHIEK
In die tijd had ik nog een dierenarts uit Amsterdam, met een praktijk in kleine
huisdieren. Hij durfde de castratie niet aan, omdat hij vond dat hij daar te
weinig ervaring in had.
Ik kon die man wel zoenen. Wat een een ethische uitspraak. Eindelijk eens
iemand die de biggencastratie op waarde inschatte.
Zet zijn wijze antwoord eens af tegen die ontelbare biggencastraties in de bio-
industrie, waar de biggen als stukgoed aan de lopende band behandeld worden.
NA DE NARCOSE NOG LOCALE VERDOVING
Het werd dus een andere dierenarts (in die tijd werkte ik nog niet samen met
Peter Klaver). Hij kwam op Het Beloofde Varkensland zonder assistent, dus dat
zou ik gaan doen.
Een snelle greep en ik had een tegenstribbelende Mannetje Bromsnor op mijn arm.
Hij kreeg een prikje in zijn nek en ik wiegde hem in slaap.
Een lichte slaap weliswaar, want teveel narcose is riskant.
Toen hij slap werd, heb ik hem op tafel gelegd en kreeg hij per testikel nog
een locale verdoving. Ondanks de narcose bleken dat twee pijnlijke prikken.
Mannetje Bromsnor reageerde er duidelijk op.
¨Nu moet je zijn pootjes vast tegen de tafel drukken¨ zei de dierenarts daarna.
¨Want tijdens het snijden zal hij wel alle kanten uitschoppen.¨
NOG STEEDS GEVOELIG
En verdomd. Toen de incisies gemaakt werden, bleek dat hard nodig. Ik pakte de
achterpootjes van Mannetje Bromsnor vast. Hij schopte en trapte om zich heen.
Ik drukte hem met mijn volle gewicht tegen de tafel om hem in bedwang
te houden en de dierenarts zijn precisiekarweitje rustig te laten
uitvoeren.
Dus na de inslaapnarcose en de locale verdoving per testikel, bleek de ingreep nog steeds heel gevoelig. Kun je nagaan...
PIJNSTILLERS
Na de operatie kreeg Manntje Bromsnor nog pijnstillers voor een paar dagen.
Vanaf die dag wist ik het zeker:
Biggen zonder volledige narcose castreren is een misdaad tegen de dieren.
Wordt Vervolgd.
Dafne Westerhof
Het Beloofde Varkensland
Dit is een aflevering uit een serie over de misverstanden, leugens en bedrog over de biggencastratie.
Zie ook De Waarheid over Biggencastratie deel 1 en deel 2
DW
DN 11/12/2006
Copyright DierenNieuws ©