mijn jack russel van 9 is volgens de diernarts ook aan het blind worden en die gaf ook aan dat er een specialist  bezocht kan worden maar dat die niet meer kan doen als de diagnose stellenvooral in het donker stopt hij bij een stoep en hupt er dan heel voorzichtig en loopt regelmatig tegen kastjes e.d aan ook als er worst valt hoort hij het wel maar kan hetniet gauw vinden alhoewel je dan zou verwachten dat hij het ruikt maar nee hoor sterkte voor alle lotgenoten(want die van mij reageert nu praktisch op alles met grommen en happen)
Onze oude hond Boy was de laatste 1,5jaar ook blind, door zware staar. Zowel wij als Boy vonden dat heel moeilijk. Hij was zo'n "zicht" hond, niet zo op zn neus. Het was voor hem een echte handicap en nam ook vreugde weg (geen balletje of knuffeltje te zien) Wij vonden het, ook als we terugkijken op de laatste 2 jaren (hij is 15 geworden) eigenlijk het moeilijkst, vooral ook omdat Boy er toch wel onder leed. Wij hadden alleen 1 groot voordeel, Kilian onze Schnauzer was er altijd bij en ging op commando ook weleens ons verdwaalde mannetje ophalen. Onze onafhankelijke dominante Boy werd zo een aan- en afhankelijke hond. Toch hebben we ook genoten van die laatste jaren. En maar opletten, je moet echt alles zien, verschoven stoeptegels, boomstronken etc etc, maar het kan wel en de band wordt er zeker hechter en zachter door. Ik denk met heel veel liefde aan die laatste tijd terug